Miranda

Miranda tuhaf bir dünya; geçmişinin epey çalkantılı olduğu kesin gibi. Uranüs’ün büyük uyduları içinde gezegene en yakın olanı Miranda, çapı yaklaşık 480 kilometre olan bir uydu. Ünlü Amerikalı gezegen astronomu Gerard Kuiper tarafından yalnızca 50 yıl önce (16 Şubat 1948) keşfedildi. 1986’da Voyager 2 uzay aracı bu karanlık ve uzak dünyayı çok yakından incelediğinde ise ortaya beklenmedik bir manzara çıktı. Miranda’nın yüzeyinde, akıl karıştıracak kadar çeşitli ve benzersiz arazi türleri görüldü. Bu çeşitlilik, bazı araştırmacıların uydunun evrimi boyunca 5 kez kadar parçalanmış olabileceğini öne sürmesine yol açtı. Merkezin hemen üstündeki parlak V biçimli alan (ünlü "chevron" yapısı) ile birlikte, Miranda’nın en yüksek çözünürlüklü görüntülerinden oluşturulan bu bileşik görüntü; sırtlar ve vadilerin çarpıcı yan yanalıklarını, yaşlı kraterli bölgelerle daha genç ve pürüzsüz yüzeyleri ve belki de yaklaşık 19 kilometre derinliğe inen gölgeli kanyonları gösteriyor. (Merkezin altındaki) büyük krater ise 24 kilometre genişliğindeki Alonso krateri.