Güneş'in bir manyetik halısı var. Görünür yüzeyi, dışarı doğru uzanıp Güneş Koronası'na erişen ilmekli alan çizgileriyle birbirine bağlanan on binlerce manyetik kuzey ve güney kutbuyla adeta kaplı görünüyor. Yakın zamanda araştırmacılar, uzay konuşlu SOHO gözlemevinin veri ve görüntülerini kullanarak üretilen, bu küçük manyetik yoğunlaşmaların çok büyük bir bölümünü gösteren haritalar yayımladı. Yukarıdaki bilgisayar üretimi Güneş manzarası, güçlü manyetizmanın bulunduğu bölgeleri birleştirecek şekilde çizilmiş beyaz ve siyah alan çizgileriyle bu etkileri öne çıkarıyor. Güneş yüzeyinin yakından görünümü de küçük pencerede gösteriliyor. Bu küçük manyetik bölgeler yalnızca yaklaşık 40 saat gibi kısa sürelerde ortaya çıkıyor, parçalanıyor, sürükleniyor ve kayboluyor. Kökenleri hâlâ esrarını koruyor; sergiledikleri dinamik davranış da, dönmenin sürüklediği büyük ölçekli Güneş manyetizmasına ilişkin güncel kuramlarla kolay kolay bağdaştırılamıyor. Acaba devrede bilinmeyen bir süreç mi var? Belki; ancak bu gizemin kaynağı, başka bir eski bilmeceyi çözmenin anahtarı da olabilir: Dış Güneş Koronası neden Güneş'in görünür yüzeyinden 100 kattan fazla daha sıcak? SOHO verileri, bu ilmekler parçalanıp etkileşirken açığa çıkan enerjinin koronal plazmayı ısıtıyor gibi göründüğünü ortaya koyuyor.