Bugün, 29 Şubat, artık gün; yani görece nadir görülen bir tarih. İskenderiyeli astronom Sosigenes'in önerisiyle, yukarıda kendi buyruğuyla bastırdığı bir sikkede resmedilen Roma diktatörü Julius Caesar, MÖ 46'da her dört yılda bir artık gün içeren bir takvim sistemi oluşturdu. Artık gün eklenmesinin nedeni şu: Bir yıl, Dünya'nın Güneş'in çevresini bir tur dolanması için geçen süreyle tanımlanır; bir gün ise Dünya'nın kendi ekseni etrafında bir kez dönmesiyle. Bu iki tanım bir araya geldiğinde, bir yıl gerçekte tam sayı günlerden oluşmaz. Nitekim bu astronomik tanımlara göre bir yıl yaklaşık 365,24219 gündür. Eğer takvimdeki her yıl 365 gün olsaydı, takvim gerçek yıla göre her 4 yılda yaklaşık 1 gün kayardı. Sonunda, adı Julius Caesar'dan sonra (ölümünden sonra) verilen Temmuz ayı bile Kuzey Yarımküre'de kış mevsimine denk gelirdi. Çoğu yılı 365 gün, her dördüncü yılı ise 366 gün yapınca, takvim yılı ile gerçek yıl birbirine daha yakın adım atmaya başladı. Bu "Jülyen" takvim sistemi, Papa XIII. Gregorius'un 1582'de daha ince bir ayar getirip "00" ile biten yıllarda (400'e tam bölünmüyorsa) artık gün olmaması gerektiğini eklemesine kadar kullanıldı. Bugün en yaygın kullanılan sistem de bu "Gregoryen" takvimdir.