Diyelim ki o bir kişi olsun; zorunlu olarak da o kişinin felsefesi olacaktır. Oysa burada büyük bir fark vardır. Kimilerinde eksiklikleridir felsefe yapan, kimilerindeyse zenginlikleri, güçlülükleri. Birincilerin kendi felsefelerine gereksinimleri vardır; felsefeleri bir destek, bir sakinleştirici, bir ilaç, bir kurtuluş, bir yüceltme, bir kendilerine yabancılaşma olsa da ikinciler için felsefe güzel bir lükstür; en iyi durumda, kozmik harflerini kavramlar göğüne yazmak zorunda oldukları zafer coşkusuyla dolu bir minnettarlığın şehvetidir.