Coronaviruslerle ilgili bilgi ve deneyimimiz SARS-COV-2'den ibaret değil. Coronaviruslerin mutasyon hızı diğer RNA virüslerden daha yavaş, sebebi de "proofreading" yani RNA'nın kendini kopyalaması sırasında düzeltme işlemi gören enzimin varlığı.

Yine de şimdiye kadar elde edilen SARS-COV-2 izolatlarında bazı genetik değişiklikler görüldü. Tabi ki her değişiklik anlamlı değil, önemli olan antijeniteyi etkileyen bir değişikliğin olması. Bir örnek linkteki makalede saptanan değişiklik: D614G mutasyonu virüsün konakçı hücresine bağlanmasını kolaylaştıran bir mutasyon. Bu mutasyonu taşıyan virüs izolatlarının hızlı bir şekilde yaygınlaştığı görülmüş. Fakat bu hastalarda daha fazla RNA tespitine sebep olmakla birlikte hastalık belirtileri ve hastalığın şiddetinde bir değişiklik göstermemiş.

Aşı suşlarının zaman içerisinde etkinliğini kaybetme durumu zaten her daim var. Konvensiyonel aşılar da zamanla sahada varolan suşdan farklılaşabiliyor. Bu hastalık yapıcı etkenin karakteriyle ilintili. Influenza yani grip için her sene yeni suş tayin edilmesi gerekiyor mesela.

Fakat Coronavirus aşıları için kendi çalışma alanım olan tavuk yetiştiriciliğinden örnek vericek olursam belki 40 yıldır Infeksiyöz Bronşitis Virüs (tavuklarda enfeksiyon oluşturan Coronavirus) için 3-4 farklı konvensiyonel canlı aşı suşuyla korunma sağlanıyor (bunlar, 1.000, 5000 veya 10.000 baş hayvanın aynı çatı altında olduğu endüstriyel tavuk yetiştiriciliği örnekleri).

maRNA aşıları aslında burada konvensiyonel aşıdan daha avsntajlı çünkü çok kısa bir sürede yeni aşı suşu tasarlayıp kısa zamanda üretebiliyorsunuz.