Kullanılan en yaygın yöntem spektroskopidir.

Her atomun elektronları vardır ve bu elektronlar en düşük enerji konfigürasyonlarında kalmayı severler. Ancak enerji taşıyan fotonlar bir elektrona çarptığında onu daha yüksek enerji seviyelerine çıkarır. Bu soğurmadır ve her elementin elektronları, o atomdaki enerji seviyeleri arasındaki farka bağlı olarak belirli dalga boylarındaki (yani enerjilerdeki) ışığı emer. Ancak elektronlar orijinal seviyelerine dönmek isterler, böylece enerjiyi uzun süre tutamazlar. Enerjiyi yaydıklarında, ilk etapta emilen ışığın tam olarak aynı dalga boylarına sahip fotonları serbest bırakırlar. Bir elektron, bu ışığı herhangi bir yönde serbest bırakabilir, dolayısıyla ışığın çoğu görüş alanımızdan uzakta olan yönlerde yayılır. Bu nedenle, söz konusu dalga boyunda spektrumda koyu bir çizgi belirir.

Buna soğurma çizgileri denir ve her element için eşsiz birer parmak izi gibidir. Spektrumdaki bu soğurma çizgilerinin konumu, element hakkında bilgi verir. Emilen ışık miktarı, aynı zamanda her elementin ne kadar mevcut olduğu bilgisini de içermektedir.

Günümüzde, bilgisayarlar yardımı ile çok karmaşık spektrumlar bile büyük bir kesinlikle saptanabilmektedir. ^[1][1]