Düzgün dairesel harekette süratiniz sabitken hızınızın sürekli değişmesi, tıpkı döner kavşakta hız sabitleyiciyi açmanın neden kötü bir fikir olduğunu anlatan o acı tecrübe gibidir. Hız vektörünün yönü durmadan değiştiği için ortada bir ivme olmalıdır ve bu ivmeyi sağlayan merkezcil kuvvet olmasaydı, cisim ipinden boşanmış bir sapan taşı misali teğet olduğu doğrultuda fırlar, muhtemelen de komşunun en sevdiği bahçe cücesini hedef alırdı. Bu merkezcil ivmenin meşhur formülünü ispatlamak için ise iki adet benzer üçgenin varlığını kabul ederiz. Neden benzer olduklarını sorgulamak yani, bir kediye kalkülüs anlatmaya çalışmak gibidir; yorucu, sonuçsuz ve muhtemelen üzerinizde birkaç tırmık iziyle sonlanır. Neticede yani denklem, bir virajı ne kadar hızlı veya ne kadar dar alırsanız, merkezde kalma mücadelenizin o kadar dramatikleşeceğini matematiksel olarak ifade eder. Yani, kullanılan ∆r notasyonu geometrik ispat için zorunludur.^[1]