Kendi başlarına hayır... Ama doğru malzemelerle evet... Patates veya portakal aslında birer enerji kaynağı değil, sadece mikroskobik birer otobandır... İyon otobanı... Gerçek işi yapan şey içine saplayacağınız iki farklı metaldir, mesela çinko ve bakır... Bu metalleri meyvenin içine batırdığınızda, meyvenin içindeki asidik su mükemmel bir elektrolit görevi görür...

Şimdi o mikroskobik kaosa biraz yakından bakalım... Çinko elektronlarından kurtulmak için can atar, bakır ise onları kapmak için bekler... İkisini bir tel ile bağlayıp patatese sapladığınızda galvanik hücre oluşur... Çinko atomları elektronlarını geride bırakıp iyon halinde o asidik, sulu ortama hücum eder... Geride kalan elektronlar da tel üzerinden süzülerek bakıra doğru akar... İşte lamba yakan o elektrik akımı tam olarak bu elektron selidir...

Yani enerjiyi portakaldan değil, metallerin kimyasal reaksiyonundan alıyoruz... Limonun içindeki sitrik asit veya patatesteki fosforik asit sadece bu çılgın elektron alışverişine zemin hazırlıyor... Yüzlerce patatesi birbirine bağlayıp ufak bir ampulü yakabilirsiniz elbette... Ama iç dirençleri o kadar yüksektir ki bu akım çok cılız kalır... Telefonunuzu şarj etmek için tonlarca patatese ihtiyacınız olurdu, ki bu da o güzelim moleküllere yazık demek...