Açıkcası, zamanı değerli kılan ne değerini bilmek, ne de onu önemsiz bulmaktır. Önemli olan şey bu ikisi arasında seçim yapmayı gerektiren kaygıdır. Eğer insan kaygı duymaya devam ederse, seçim yapamaz. Bu kaygıyı bir kenara atıp gelişigüzel veya bu kararı veren insanlara göre yaşamaktır, kulağa kötü gelsede aslında çevremiz bunun örnekleriyle dolu. Yani önemli olan, senin sorduğun sorunun öznel olarak cevabını verebilmektir. Hayatı değerli kılan budur. Hayatı değerli kılan, karar vermektir

Zamanı değerli kılan, o an kiminle olduğumuz ve ne kadar yaşadığımızdır.

Her şeyini kaybeden ve olayın tüm gerçeklerini gören bir insan zamanın aslında ne kadar boş bir kavram olduğunu da anlayabilir, insan zaman içersinde kaybolup gitmelidir.

Ayrıca zamanı zaman yapan ise tanıdığımız kişilerdir, ve onları unutmamızdır. Unutmanın bile bir cazibesi vardır, o kadar zaman geçtiğinde.

Zamanı değerli kılan ölümdür, sondur. Yaşamımız boyunca yeni fikirler ediniriz, bunları geliştirir ve daha fazlasını yapmaya çalışırız. Ancak tüm bunların anlamı nedir? Bana göre bunları değerli kılan, yaşamımız boyunca anlam katmak için ürettiğimiz bütün fikirlerin bir gün bizim maddesel varlığımız ile birlikte son bulacak olmasıdır. Dünya üzerinde istisnalar olsada evren gibi sonu hayal bile edilemeyen bu unsurun sonsuz olmadığı gibi bu istisnalarda sonsuz değildir. Özet geçmek gerekirse; yaşamı değerli kılan şey sonunun olmasıdır.

Zamanı değerli kılan şey, onun sınırlı, geri döndürülemez ve telafi edilemez oluşudur. Hayattaki en adil şey zamandır; bir insanın günde sadece 24 saati vardır ve harcadığı zaman bir daha geri gelmez. O yüzden "boşa geçen zaman" maalesef bir daha telafi edilemez. Zaman, nasıl kullanıldığına göre anlam kazanır. İnsanın Sevdiği işlerle meşgul olması veya sevdiği insanlarla vakit geçirmesi oldukça kıymetlidir. Çünkü zaman, içini neyle doldurursan ona dönüşür.

Kısaca; Boşa geçen zamanı geriye sarıp içini dolduramayız. Bu yüzden zamanın değerini bilmek, aslında hayatın değerini bilmektir.