Bence burada evrimsel bir açıklamadan çok nörobiyolojik ve psikolojik bir süreç düşünmek daha doğru. Gece ilerledikçe uyanıklığımız azalıyor, dikkat ve bilişsel kontrol mekanizmalarımızın verimliliği değişiyor. Özellikle uykusuzluk ve uyku baskısı, duygusal uyaranları değerlendirme ve onları kontrol etme biçimimizi etkileyebiliyor.  Bu yüzden gündüz “buna mı güldüm şimdi?” diyeceğimiz bir şey, gece beynimiz daha yorgunken daha absürt, daha ilginç veya daha komik gelebiliyor. Yani mesele beynimizin mizah anlayışının değişmesinden çok, aynı şeyi değerlendirirken kullandığımız bilişsel süzgeçlerin değişmesi olabilir. Fakat ilginç bir ayrıntı var: Araştırmalar genel olarak uykusuzluğun olumlu duygulanımı artırmaktan ziyade azalttığını gösteriyor; dolayısıyla “gece herkes daha komik buluyor” ifadesini bilimsel olarak kesin bir kural gibi söylememek gerekir. 

Ses, ışık, görüntü uyaranlarının az olmasından kaynaklı olabilir. Biliyorsun beynin müthiş bir organ ve bu ışık, görüntü ve sesi sen fark etmeden işliyor çoğunlukla. Uyaranlar az olunca beyin, ilgisini çeken şeye tam odak tepki verir, bunu karanlıkta kapının ardında asılı olan paltoyu insana benzetmeye çalışmak örneği üzerinden daha kolay anlayabiliriz beynin bu davranışını. Beyin bazen kendisi bir şeyler üretiyor aklımca bu yüzden olabilir. Ya da, gevşediğimiz saatler gece saatleri ve yavaştan miskinlik var uyuşuğuz yani, direnç düştüğünden dolayı da oluyor olabilir.