DNA'daki genetik "bilgi" bir organizmanın gelişimini, işleyişini, büyümesini ve üremesini yönlendiren kodlanmış bilgilere atıfta bulunur. Bu bilgi DNA moleküllerindeki nükleotidlerin (adenin, sitozin, guanin ve timin) dizilimi içinde saklanır. Bu diziler hücrelerdeki işlevlerin çoğunu gerçekleştiren temel moleküller olan proteinlerin üretimi için talimat görevi gören genleri oluşturur. Evrimsel süreçler tarafından şekillendirilen bu nükleotidlerin kesin sırası her organizmayı benzersiz kılar ve çevresinde hayatta kalmasını sağlar. DNA'nın kalıtımda oynadığı rol bu "bilginin" nesiller boyunca aktarılmasını sağlar bu da yaşamın sürekliliğini ve çeşitliliğini güvence altına alır.

Bu bilgi statik değildir; mutasyonlar ve çevresel faktörlerin veya rastgele süreçlerin tetikleyebileceği epigenetik değişiklikler tarafından değiştirilebilir bu da evrime ve uyum yeteneğine katkıda bulunur. Ancak DNA'nın büyük çoğunluğu protein kodlamaz; bunun yerine genlerin ne zaman, nerede ve nasıl ifade edileceğini kontrol ederek bu "bilginin" iç ve dış etkilere yanıt olarak daha da ince ayar yapılmasını sağlar.^[1][2][3]