Zifiri karanlıkta kediler de kördür. Onların gece görüşü dediğimiz şey, ortamdaki cılız ışığı, bizim laboratuvarda soluk bir hücre kültürünü seçmeye çalışırken yaptığımız gibi maksimum verimle kullanabilmelerinden ibaret. Bizim görebilmek için ihtiyaç duyduğumuz ışığın sadece altıda birine ihtiyaç duyarlar.

Bu işin sırrı tapetum lucidum denen bir doku katmanıdır. Retinanın hemen arkasında yer alır. Göze giren ışık fotoreseptörleri geçtikten sonra bu katmana çarpar ve ayna gibi geri yansır. Retina hücreleri böylece aynı ışığı iki kez işleme şansı bulur. Karanlıkta ışık vurduğunda kedilerin gözlerinin parlamasının tek nedeni budur, gözlerinden lazer falan çıkarmıyorlar.

İkinci faktör hücre dağılımıdır. Kedilerin gözlerinde ışığa duyarlı çubuk hücrelerinin oranı bizimkilere kıyasla muazzam düzeydedir. Renk ve detay sağlayan koni hücreleri ise oldukça azdır. Bu sayede loş ışıkta en ufak bir hareketi algılarlar. Elbette dünyayı bizim gibi canlı renklerle veya yüksek çözünürlükte görmezler. Göz bebeklerinin dikey eliptik yapısı da karanlıkta kocaman açılarak içeri daha fazla ışık girmesine olanak tanır. Olay tamamen anatomik bir optimizasyondan ibaret, efsaneleştirecek bir durum yok.