Karıncaların antenleri yalnızca bir alıcıdan ziyade iki yönlü bir iletişim cihazıdır. Karıncaların yanı sıra arılar, eşekarısı, sinekler ve böcekler gibi diğer birçok böceğin vücudunu kaplayan mumsu bir yapı tabakası olan kütiküler hidrokarbonlar (CHC'ler), yalnızca hayvanları dehidrasyondan korumakla kalmayıp aynı zamanda iletişim araçlarının önemli bir parçasını oluşturan çok amaçlı bir kimyasal bileşik grubudur.

Karıncalar bu kimyasalları bir başkasının dost mu yoksa düşman mı olduğunu belirlemek için kullanırlar. Karıncanın sadece antenindeki CHC'ler çıkarıldığında rakipleri artık onun koloni kimliğini tanıyamaz. Yani antenlerin üzerindeki CHC'ler karıncaların hangi yuvadan geldikleri hakkında bilgi verir.^[1]

Bir karıncanın antenleri, onların başlıca duyu organlarıdır, aynı zamanda bilgi göndermek için de kullanılabilir. Ünlü böcek bilimci Auguste Forel, 125 yılı aşkın bir süre önce dört karınca türünün antenlerini tamamen çıkarıp bir araya getirdiğinde, karıncaların kendi aralarında kavga etmek yerine, tamamen barışçıl bir şekilde, doğal olmayan bir şekilde bir araya toplandıklarını gösterdi. Forel'in deneyi bize antenlerin kimyasal sinyaller almak için kullanıldığını anlattı, ancak araştırma bunların aynı zamanda kimyasal sinyal kaynağı olduğunu gösteriyor.