sartre ve camus arasındaki kopuş, sovyet komünizmine ve şiddetin siyasetteki rolüne dair aşılmaz bir vizyon uyuşmazlığıdır. camus 1951'de yayımladığı başkaldıran insan kitabında mutlakiyetçi ideolojileri eleştirip bireyin değerini savunurken, marksist sartre devrim uğruna şiddeti tolere edilebilir bir bug olarak görüyordu.

bu teorik tartışma 1952'de sartre'ın yönettiği les temps modernes dergisinde tam bir pr krizine dönüştü. sartre kitabı inceleme işini alt kademeden junior bir editöre bıraktı. çıkan nobran eleştiri üzerine camus doğrudan sartre'a açık bir mektup yazdı. sartre'ın mektuba verdiği alaycı yanıt ikilinin dostluğunu kalıcı olarak çökertti. camus insan hayatını devrim gibi soyut projelere feda etmeyi reddediyordu. sartre ise sovyetler'in otoriter yapısını ileride refactor edilecek ufak issue'lar olarak görüp kan dökmeyi meşrulaştırdı.