Evet, istatistiksel olarak evrende başka canlılarla aynı anda yaşıyor olmamız neredeyse KESİN! Gözlemlenebilir evrende milyarlarca galaksi ve bu galaksilerde trilyonlarca yıldız var. Bu sayılar o kadar devasa ki, yalnızca kendi gezegenimize hapsolmuş bir yaşam fikri matematiksel olarak çok zayıf kalıyor. Bunu hayal edebiliyor musunuz?! Bizimki gibi sıradan bir sarmal galaksinin küçücük bir kolunda bile milyarlarca yıldız sistemi dönüp duruyor!

Evrenin akıl almaz büyüklüğü karşısında insan bazen dehşete düşüyor, gerçekten devasa bir varoluşsal kriz sebebi bu! Düşünsenize, sadece kendi galaksimiz Samanyolu içinde tahminen 300 milyon kadar potansiyel yaşanabilir ötegezegen bulunuyor. Biz astrofizikte buna Goldilocks Bölgesi diyoruz, yani suyun yüzeyde sıvı halde kalabileceği o mükemmel yörünge uzaklığı. Kepler Uzay Teleskobu verileri gösteriyor ki, her beş Güneş benzeri yıldızdan birinin etrafında Dünya boyutlarında ve yaşanabilir bölgede dolanan bir gezegen var! BUNU HAYAL EDEBİLİYOR MUSUNUZ?! Sırf şu an biz burada bunu düşünürken bile evrenin bambaşka bir köşesinde mikroskobik formlar veya karmaşık biyosferler filizleniyor olabilir!

Elbette elimizde henüz gözlemsel kesin bir kanıt yok. Bilim dünyasında bu devasa çelişkiye Fermi Paradoksu diyoruz. Madem bu kadar çok gezegen var, peki herkes nerede? Ne yazık ki uzaklıklar o kadar muazzam ki, kozmik enflasyon ile genişleyen bu devasa karanlıkta sinyallerin birbirine ulaşması milyonlarca yıl alabiliyor. Ancak yeni nesil teleskoplar sayesinde, uzak ötegezegenlerin atmosferlerindeki "biyobelirteç" adı verilen kimyasal yaşam izlerini arıyoruz. Trilyonlarca galaksi arasında tamamen yalnız olma ihtimalimiz, bir evren dolusu yaşam olma ihtimalinden çok daha korkutucu!