Eliptik yörüngeler fizik yasalarının doğal bir sonucu olarak var olur. Newton'un hareket ve kütle çekim yasalarına göre uzaydaki cisimler kütle çekim etkisi altında oldukları sürece kararlı bir çözüm olarak eliptik yollar izlerler. Bu yörüngeler biyolojik evrimdeki gibi bir hayatta kalma mekanizmasının sonucu değil temel kuvvetlerin özellikle de kütle çekiminin etkisiyle oluşur ve bir cismin diğer bir cismin çekim alanında kalması durumunda eliptik bir yörünge izlemesine neden olur.^[1][2]

Ayrıca evet, tek yıldız sistemlerinde geçerli olan fizik yasaları ikili ve üçlü yıldız sistemlerinde de geçerlidir ancak birden fazla yıldızın oluşturduğu karmaşık kütle çekimsel etkileşimler nedeniyle daha karmaşık bir yapı oluşur. İkili yıldız sistemlerinde her yıldız ortak kütle merkezleri etrafında Kepler yasalarına uygun şekilde eliptik yörüngelerde döner. Üçlü yıldız sistemlerinde ise iki yıldız yakın bir ikili sistem oluşturur ve üçüncü yıldız bu ikilinin etrafında daha geniş bir yörüngede döner. Bu sistemler yörüngeler yeterince ayrılmışsa genellikle kararlı olur ancak birden fazla kütle çekimsel etkinin varlığı yörüngelerin daha karmaşık ve bazen de kararsız hale gelmesine yol açabilir.^[3][4]