Embriyolojimizde bakteriyel atalarımızdan kalan izler bulunmaktadır. Bu hayatın ilkel denizlerinde başladığını ve zamanla karmaşık canlı formlarına evrildiğini hatırlatan bir gerçek olarak karşımıza çıkar. Mitokondri ve diğer hücresel yapılar bu tarihî sürecin canlı tanıklarıdır.

Mitokondri hücrelerimizde enerji üretim merkezi olarak görev yapar ve bu organellerin yapısı antik bakteriyel kökenlerine işaret eder.

Kloroplastlar bitkilerde fotosentez işlevi görür ve yine eski bağımsız bakterilerden evrilmiştir.

Bu iki yapı evrimsel bir simbiyozun ürünüdür. İlk ökaryotik hücreler bu küçük bakteriyel hücreleri içlerine alarak enerji elde etmekte yeni yollar keşfetmişler; zaman içinde bu ilişki kalıcı bir ortaklığa dönüşmüştür. Embriyonik gelişim sırasında mitokondriler yalnızca anne tarafından miras alınır bu da mitokondriyal DNA'nın bu antik kökleri taşıdığını gösterir.^[1][2][3]

Embriyonik gelişim atalarımızın milyarlarca yıl önceki yaşam mücadelelerini yansıtan bir tiyatro sahnesidir. Her hücre bölünmesi ve her organ oluşumu o ilk bakterinin hayatta kalma çabasının bir yankısıdır. Bu gerçeği inkar etmek kendi varoluşunuzun temellerini reddetmektir.