Bu yanılsamanın beyindeki amigdala bölgesinden kaynaklı olduğu düşünülüyor. Korku ve tehlikeyle yüzleşme anında amigdala devreye girince tüm duyularımız keskinleşiyor ve hafızamız o anda mükemmel çalışmaya başlıyor. Sonuç olarak yaşadığımız anın tüm detaylarını hızlıca gözden geçirdiğimiz ve her birini mükemmel şekilde işlediğimiz için zamanın yavaşladığını düşünüyoruz.^[1]

beynin bilgi işleme hızıyla alakalı. normalde beynimiz çevresindeki tüm bilgiyi çok hızlı bir şekilde işlemez ama adrenalin beynin aşırı zinde ve uyanık kalmasını sağlar ve beyin kısa sürede normalde daha uzun sürede işleyeceği bilgiden çok çok daha fazla bilgiyi oldukça kısa bir sürede işler ve bu normalde olmayan bir durum olduğundan zamanın uzun sürmesiyle karıştırır. uzun süre ve sürekli uyarıcı alan insanlarda bu durum gittikçe azalır çünkü beyin için normale dönmeye başlar.

Tehlikeli durumlarda "amigdala" adı verilen beyin yapısı ön plana çıkarak, beynin geri kalanının kaynaklarını idare etmeye başlar ve bütün dikkatleri içinde bulunulan duruma yöneltir. Eğer devrede amigdala varsa, anılar, normal koşullarda olduğundan çok daha zengin ve ayrıntılı biçimde saklanır; artık ikincil bir bellek sistemi etkinleşmiştir. Bellek, zaten bunun için vadır: Önemli olayların kaydını tutarak, benzeri bir duruma düştüğünüzde hayatta kalmanız için beyne fazladan bilgi sağlar. Başka bir ifadeyle, işler yaşamı tehlikeye atacak kadar korkutucu hale geldiğinde, not tutmakta fayda vardır.

Bu işleyişin ilginç bir yan etkisi de vardır. Beyniniz böylesine bir anı yoğunluğuna ("kaporta parçalanıyordu", "dikiz aynası düşmüştü", "öbür arabanın sürücüsü komşum Bob'a benziyordu" gibi) alışık değildir. Bu nedenle olaylar belleğinizde yeniden canlandığında, bunların aslında daha uzun sürmüş olması gerektiği yorumunu yaparsınız. Başka türlü ifade edersek, korkutucu olayları ağır çekimde yaşamayız aslında; bu izlenim, anılarımızı yeniden "okuduğumuzda" ortaya çıkar. Kendimize "az önce ne oldu?" diye soruduğumuzda, anılarımızın ayrıntıları bize her şeyin ağır çekimde gerçekleşmiş olması gerektiğini söyler. Zaman algısındaki bozulma, geriye dönük olarak, geçmişe bakıldığında gösterir kendini. Bu, gerçekliğimizin hikayesini yazan belleğin bir hilesidir.^[1]

Tüm Reklamları Kapat