Vücudumuz kademeli olarak değişiyordu. Önceleri yağ bakımından zengin ancak lif bakımından zayıf tohum ve yemişlerle beslenen atalarımızın bu diyeti ince bağırsağımızın büyümesine(lipitlerin sindiriminin başladığı yer), körbağırsağımızın küçülmesine yol açtı(liflerin sindirminin başladığı yer). Bu bağırsaklarımızı eti sindirmek için daha uygun hale getirdi. Bu diyet atalarımızı etçil yaşam tarzına başka bir şekilde daha hazırladı: Avı parçalamak için gerekli olan aletleri onlara sağladı. Bazı araştırmacılar tohum ve yemiş kırmak için kullanılan basit taş aletlerin hayvan kemiklerini kırmak ve et parçaları kesmek için kullanılabileceğini öne sürüyor. Böylece atalarımız 2,5 milyon yıl önce gerekli aletleri ve sindirime müsait yapıları ile et yemeye hazırdılar.