Henuz dun bu konuyla ilgili bir makale okudum :) ilgili bir sorunun gelmesi sevindirdi.

Hayvanların manyetik alana girebildiğine dair ilk somut işaretlerden biri, bilimdeki pek çok büyük buluşta olduğu gibi tesadüfen gözlemlendi. 1957 sonbaharıydı ve Almanya'daki Frankfurt Zooloji Enstitüsü'nde araştırmacı olan Hans Fromme, bir kafeste tuttuğu birkaç kızılgerdanın huzursuz olmaya başladığını ve kafesin güneybatı kısmına doğru kanat çırptığını fark etti. Bunda olağandışı bir şey yok: yılın o zamanında kafeslerdeki göçmen kuşların sinirlendiği ve Almanya'daki Avrupalı ardıç kuşlarının kışlamak için güneybatıya, İspanya'ya göç ettiği biliniyordu. Onu çarpıcı kılan şey, kuşların kepenkli bir odada olmasıydı. Ne görsel yer işaretlerini, ne de tutsak olmayan dostlarını, ne de kendilerine seyir yardımcıları olarak hizmet ettikleri bilinen güneşi veya yıldızları göremiyorlardı. Açıkça görünmez bir şey üzerinde hareket ediyorlardı ve Fromme bunun Dünya'nın manyetik alanı olması gerektiği sonucuna vardı.

Fakat manyetik çevirmeler sırasında kitlesel yok oluşlara dair hiçbir kanıt yoktur. Bu tür her bir değişim, yaklaşık bin yıl içinde kademeli olarak gerçekleşir ve hayvanlara uyum sağlamaları için zaman verir. Navigasyonları yalnızca doğal bir pusula üzerinde değildir. Ayrıca kıyı şeritlerini ve güneşin yönlerini takip ederler.

National Geographic bu yıl şöyle dedi: "Bir başka ilginç sonuç da, Dünya'nın manyetik alanını navigasyon için kullanan hayvanların -kuşlar, somonlar ve deniz kaplumbağaları dahil- rutin yolculukları sırasında kaybolabilecekleri. Sonunda bunu çözecekler ve diğer her şey eşit olduğunda hayat devam edecek.