Düşünemeyen insan söz konusu değildir, ancak düşünemeyen insanlar var mıdır vardır. O insanları da genel olarak üç gruba ayırabiliriz. Doğuştan ya da sonra kaza ile elde edilen özel tıbbi durumlar, koma ve bitkisel hayat ve son olarak gelişimsel bozukluklar.

Bu saydığım durumlardan birine sahip değilseniz mutlaka düşünebiliyor olmanız gerekir. Odanızın dikkatinizin dağılması düşünemediğiniz anlamına gelmez. Belki de sadece yorgunsunuz, belki de hormon al döngülerinize bir eksiklik var. İnsan olarak böyle şeyler yaşamak son derece normal, ancak etkilerin tüm hayatımızda ciddi biçimde hissediyorsa bu konuda bir uzmandan tavsiye almak çok önemlidir.

Nöronlarımız, elektrik sinyallerini üreten nörotransmitter denen beyin kimyasallarını salgılar ve bu sinyaller diğer nöronlara yayılır. Bu durum bizim düşünmemizi sağlar.^[1] Nasıl ki küçük yaşta öğrenerek, yemek yemek istediğimiz zaman çatal kaşık kullanmamız gerektiğini düşünebiliyorsak aslında hayatımızın her alanında düşünmeye devam ederiz. Fakat "düşünce tembelliği" veya "zihin tembelliği" denen bazı kavramlar da olduğunu görmüştüm. Bu durum insanın düşünme yetisini tembelleştirmesinden kaynaklı olabilir. Her eylemin bir çaba gerektirdiğini de unutmamak gerekir. Düşünmemek için çaba sarf ederseniz, beyniniz bu konuda tembelleşebilir ve bu durum alışkanlığa dönüşebilir.^[2]