Şöyle düşün; olay ufku aslında dev bir şelalenin döküldüğü ve artık geriye yüzmenin imkansız olduğu o son nokta. Burayı geçen bir foton, yani ışık, içeride çarpacak katı bir yüzey falan olmadığı için o sonsuz karanlığın dibine doğru sessizce kayıp gider ve karadeliğe karışır. Ama içeri düşen şey bir atomsa işler epey karışıyor. Karadeliğin çekim gücü o kadar dengesiz ve korkunç ki, atomun alt kısmını üst kısmından çok daha büyük bir şiddetle çekmeye başlıyor. Bu yüzden atom bir sakız ya da makarna hamuru gibi sünüp uzamaya başlıyor. Zaten astrofizikçiler bile bu olaya cidden "spagettileşme" diyor! Sonunda atom o gerilime dayanamayıp paramparça oluyor ve merkeze yutuluyor. Yani olay ufkundan bir kez içeri girdin mi, ister ışık ol ister madde, artık o gizemli karanlığın geri dönülmez bir parçasısın.