Merhaba Gaye,

Çocukluk çağı travmatik olayları hem bipolar

bozukluk gelişmesinde, hem de zaman içinde

daha şiddetli bir bozukluk için potansiyel risk

etkenleridir. Çocukluk travması intihar girişimleri

veya madde kötüye kullanımı gibi şiddet göstergelerine yatkınlığı artırır. Çocukluk travması,

daha sonraki çevresel risk etkenleri (stresli

yaşam olayları) ile başa çıkma becerisini azaltabilir, dürtü kontrolünde ve bilişsel işlevlerde anormalliklere neden olabilir.13

Çalışmanın sonucunda, bipolar bozuklukta

çocukluk çağı travmaları ve agresyon düzeyleri

arasında ilişki olduğu söylenebilir. Psikiyatri

hemşireleri ve sağlık çalışanları travmaya uğrayanlar için daha kişiselleştirilmiş bakım planlarına katkıda bulunmalı ve bu düşünceyi geliştirmek için bir araya gelmelidir. Bu durum hastalığın klinik süreci ve tedavisi açısından önemlidir.

Bu nedenle koruyucu ruh sağlığı hizmetlerine

önem verilerek daha iyi bir anne-baba çocuk

ilişkisinin sağlanması, aile bütünlüğünün korunmasının sağlanması ve aile içi şiddetin engellenmesi yönünde girişimlerin artırılması, hem hastalığın ortaya çıkışı, hem de klinik gidişi üzerinde

etkili olabilir.