Alzheimer Hastalığı'nda Arttığı Görülen Etiketli RNA Moleküllerinin Rolünü Anlamak, Yeni İlaçların Önünü Açabilir!

Alzheimer hastalığında tau proteininin rolünün anlaşılması, hastalığı teşhis etmenin yeni yollarının yanı sıra, şu anda hastalığı tedavi etmek için klinik deneylerde olan ilaçların oluşturulmasını da sağladı.

Mikrotübül ilişkili protein tau'nun (MAPT) yanlış katlanması ve toplanması, Alzheimer'ın temel özelliklerindendir. Nöronlar hastalandıkça, yanlış katlanmış tau proteininden oluşan nörofibriler yumakların birikmesi gibi karakteristik değişiklikler gösterirler. Tau birikimi, Alzheimer hastalarında bilişsel gerileme ile yakından ilişkilidir.

Yine de nörofibriler yumaklar, Alzheimer patolojisinin sadece bir parçasıdır ve bilim insanları, Alzheimer için en iyi ilaçları ve teşhisleri geliştirmek için, sinir hücrelerinin yaralanmasının nörofibriler yumaklara nasıl yol açtığını anlamaya çalışıyorlar. Şimdi, Boston Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden (BUSM) araştırmacılar, Alzheimer hastalarının sinir hücrelerinde biriken yeni bir moleküler patoloji türü keşfettiler.^[1] BUSM'de farmakoloji ve deneysel terapötikler profesörü olan ilgili yazar Dr. Benjamin Wolozin şöyle diyor:

Yaralı sinir hücrelerinin yanlış katlanmış tau proteini biriktirirken, proteinleri kodlayan genetik materyal olan RNA'ya bir etiket koyduklarını bulduk. N6-Metiladenozin (m6A) olarak adlandırılan etiketli RNA miktarı, hastalık süresince yaklaşık dört kat artıyor.

Ayrıca Wolozin ve grubu, RNA etiketleme yolunun inhibe edilmesinin, yanlış katlanmış tau birikimi ile bağlantılı sinir hücresi hasarına (nörodejenerasyon) karşı koruduğunu gösterdi. Bu önemli sonuç, RNA etiketleme yolunun bloke edilmesinin, Alzheimer tedavisi için yeni bir yaklaşım sağlayabileceği olasılığını artırmaktadır.

Wolozin ve araştırmacıları daha sonra bu RNA etiketlerinin neden hastalıkla birlikte biriktiğini araştırmaya devam ettiler. Grup, yanlış katlanmış tau'nun bu etiketlere sahip RNA'yı spesifik olarak nasıl bağladığını keşfetmek için, protein analiziyle birlikte optogenetik kullandı (ışığa duyarlı proteinler için genler, ışık sinyalleri kullanılarak aktivitelerini tam olarak izlemek ve kontrol etmek için belirli beyin hücresi tiplerine dahil edildi) ve bunu, HNRNPA2B1 olarak adlandırılan (aynı zamanda amyotrofik lateral skleroz olarak adlandırılan bir tür beyin dejenerasyonuyla bağlantılı olan) başka bir RNA bağlayıcı proteinin yardımıyla yaptı.

Wolozin, yanlış katlanmış tau veya HNRNPA2B1'in bağlanmasının, tüm kompleksin biyolojik eylemler sergilemesi için gerekli olduğunu gösterdi; her iki türün de genetik olarak düşürülmesi, nörodejenerasyonu bloke ediyor ve ayrıca biriken etiketli RNA miktarını azaltıyordu. Ekip, bu kompleksin yaralanmaya yanıt vermek üzere özelleştiğine, ancak Alzheimer'da yanıtın hiperaktif, kalıcı ve dolayısıyla zararlı hale geldiğine yönelik bir hipotez geliştiriyor. Wolozin şöyle diyor:

Bu çalışma, araştırmacıların Alzheimer sürecini araştırmak için kullanabilecekleri ve bu süreçte belki de hastalığı tedavi etmek için yeni yaklaşımlar geliştirebilecekleri yeni bir yol açıyor.