Yarasaların İlginç Dünyası: Embriyodan Yetişkinliğe Fotoğraflar...

Aşağıda gördüğünüz, Molossus rufus olarak bilinen siyak mastif yarasası embriyosudur. Kimi zaman bilim insanları arasında "ce ee" evresi olarak da bilinen, gözlerini kanatlarıyla kapattığı bir evrededir. Gelişim sürdükçe, parmakları daha da uzayacak ve manevralar yapabilmesini sağlayacak kanat zarlarının arasına destek olacak yapılara dönüşecektir.

Dorit Hocman (Oxford Üniversitesi, İngiltere)

Yukarıdaki fotoğraf, stereo mikroskopi tekniği ile çekilmiştir. Olympus BioScapes Dijital Fotoğraf Yarışması'nda ikincilik ödülüne layık görülmüştür.

Yarasa İskeleti

Aşağıda gördüğünüz yarasa iskeletinde, kol kemiklerinden çıkan upuzun ve ince yapılar, parmaklardır ve tüm memelilerdeki parmaklarla eş özelliklere sahiptir (homologdur).

Kızıl Uçan Tilki Yavrusu

Aşağıdaki fotoğrafta gördüğünüz, bir Kırmızı Uçan Tilki yavrusu. Aslında bir tilki değil, Pteropus cinsine ait bir mega yarasa türü. Megachiroptera isimli alttakımda yer alıyor ve Dünya'nın en iri yarasası... Tabii şu anda sadece bir yavru. Cinse ait 60 tür şu anda halen hayatta ve bu hayvanlar, meyve ile besleniyorlar. 

Bu ufaklık, bir veterinerin kapısına bir kutu içinde bırakılmış. Fotoğraftaki gibi bir müddet beslendikten sonra, normal şekilde uçabilecek güce kavuşmuş ve özgür bırakılmış.

X Işını Altında Yarasalar

Aşağıda göreceğiniz X-Işını taramasında ise, çok düşük enerjili X-Işınları (düşük kilovolt) ile mikro-odaklanma sistemi bir arada kullanıldı. Bu sayede yüksek çözünürlükte bir görüntü elde edilebildi. Işın miktarı sürekli olarak kontrol altında tutularak kemiklerin ve kafatasının parlaması engellendi. Bu görüntüyü elde edebilmek için özel bir fotoğraf kağıdı ve baskı metodu kullanıldı.

Chris Thorn

Fotoğrafçı Chris Thorn, yarasalara karşı muhteşem bir ilgi duyduğunu söylüyor. Bu yarasayı evinin bahçesinde ölü olarak bulmuş. Dolayısıyla, kendisini derinden üzen bu ölümün, böylesi etkileyici bir fotoğrafla ölümsüzleşebileceğini umuyor. Özellikle yarasaların kulaklarına hayran olduğunu belirten fotoğrafçı, bu fotoğrafıyla 2014 Wellcome Trust Vakfı Fotoğrafçılık Ödülü'ne layık görülmüş.

Yabanarısı Yarasası (Craseonycteris thonglongyai)

Yabanarası yarasası olarak bilinen bu tür, Dünya'nın bilinen en küçük yarasa türüdür. Tayland ve Burma'daki kireçtaşı mağaralarında yaşar. En fazla 33 milimetre (~3.5 santimetre) boya ulaşırlar. Sadece 2 gram ağırlığındadırlar. Genellikle kırmızımsı kahverengi veya gri renktediler. Belki Dünya'nın en küçük memelileri olup olmadıkları tartışılır, ancak Dünya'nın en küçük uçan memelileri oldukları kesindir.

Merlin Tuttle

Yuvalarını gündüzleri en fazla 50 dakikalığına, akşamları 30 dakikalığına, geceleri ise 20 dakikalığına terk ederler. Bu süreler genellikle mevsime bağlı olarak değişir. 500 bireye kadar ulaşan gruplar halinde yuvalarlar fakat genelde bir yuvada 100 civarı yarasa bulunur. Genellikle diyetlerinde sinekler, diğer ufak böcekler ve bazen de örümcekler bulunur.

Yarasalar ve Polenler

Fotoğrafta polene bulanmış, Phyllonycteris poeyi türü bir polenli yaldızlı yarasa görülüyor. İçerisinde bulunduğu bitki ise Talipariti elatum türü bir Mavi Maho Ağacı'nın çiçeği... Postu sayesinde bol miktarda polen taşıyabiliyor, bu sayede bitkinin üremesini sağlıyor. Bunun karşılığındaysa besleyici bitki özüyle ve meyvelerle beslenebiliyor.

Merlin Tuttle

Bu yarasa doğu Küba'da yaşıyor. Tür, genelde 1 milyon bireyin bir arada bulunduğu sürüler halinde geziyor!

Meyve Yarasalarında Cinsel Birleşme

Çiftleşme sırasında, dişi Büyük Kısaburunlu Meyve Yarasası (Cynopterus sphinx), erkeğin halihazırda vajina içerisine girmiş penisinin şaftını yalar. Penisi yalanan erkekler asla penislerini geri çekmezler. Bu sayede çiftleşmenin süresi uzatılabilir ve döllenme olasılığının arttığı düşünülmektedir.

Ancak tam neden şimdiye kadar keşfedilememiştir. Dahası, çiftleşme sonrasında erkeğin penisini temizlediği de gözlenmiştir. 

Parçalı Yarasa (Niumbaha superba)

Vesper yarasaları veya akşam yarasaları ailesi olarak bilinen Vespertilionidae ailesine üye olan ve 1939 senesinde Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nde keşfedilen bu ilginç yarasa türü, oldukça nadir bulunmaktadır. İlk keşfedildiğinde vesper-benzeri bir yarasa olduğu düşünülerek Glauconycteris superba olarak isimlendirilmiştir. 1939'dan 2013 senesine kadar sadece 5 defa yakalanabilen bu türün sonuncusu Güney Sudan'da yakalanmış ve modern tekniklerle analiz edilmiştir. Bu analiz sonucunda Kongo dili olan Zande'de "nadir" anlamına gelen Niumbaha cinsi oluşturulmuştur. Tür, cinsin bilinen tek örneğidir.

Bu kadar dar alanda yaşıyor olmasının ve nadir görünmesinin nedeninin yaşam alanlarının tahribatı sonucu türün yok olma tehdidi altında olması olduğu düşünülmektedir. Tür hakkında halen keşfedilecek çok fazla şey bulunmaktadır ve analizler devam etmektedir.