Tarihteki En Büyük Kitlesel Yok Oluşa Okyanus Asitlenmesi Sebep Oldu!

252 milyon yıl önce, büyük bir volkanik patlama sonucu dünyanın üzerine büyük miktarda lav fışkırdı ve atmosfere bol miktarda karbondioksit salınımı oldu. Bu olay, okyanusların kimyasını da büyük oranda değiştirdi.

Kulağa bir bilim-kurgu hikayesi gibi geliyor olabilir. Fakat değil. Bunlar Science’ta yayınlanan bir araştırmanın bulguları. Bu sonuçlara göre, okyanusun asitliğinin (asiditesinin) artması büyük bir yok oluşa sebep oldu. Baş yazarlardan birisi olan Matthew Clarkson şunları söylüyor:

Bilim insanları, okyanus asitliğinin artmasının kitlesel yok oluşa yol açabileceğinden şüpheleniyordu; fakat bugüne kadar direkt kanıt bulunamamıştı. Bu korkutucu bir buluş; çünkü şu anda biz de okyanus asitliğinin artmasına sebep oluyoruz ve okyanuslarımızda bu artışı çoktan gözlemledik.

Clarkson ve ekibi, Birleşik Arap Emirlikleri’ndeki yüzlerce milyon yıl öncesinden kalma okyanus tabanı taşlarını inceledi. Bulunan kimyasal kanıtlara göre, olaydan sonraki birkaç bin yıl içerisinde asitlik, jeolojik perspektiften bakıldığında "çok hızlı" atmıştır. Volkanik patlamanın ikinci atımında atmosfere çok fazla miktarda karbondioksit saçılmıştır ve bu da, okyanusların asidite oranının hızlıca artmasına sebep olmuştur. Bu da, deniz hayatının ortadan kalkmasına kadar giden besin zinciri yıkımlarına yol açmıştır.

Patlamadan sonraki 60 bin yıl içerisinde deniz yaşamının %90’ı, kara yaşamının da %66’sı yok oldu. Hayat tekrar geri döndü fakat, bu yok oluştan sonra evrimleşen canlılar yok olanlardan çok daha farklıydı. Peki kazananlar kimler oldu? Yaklaşık 200 milyon yıl sonra yine bir felaket sonucu yok olacak olan dinozorların ataları...

Karbondioksit salınımı sonucu okyanuslar hızlıca asitleşiyor. 

Eğer aynı durum tekrarlanırsa, bu seferki felaketin kazananı kim olacak?

Bilim insanları, kabuklu balıklar üzerinde bu asitlilik artışının etkili olduğunu çoktan fark etti ve geleceğimizin geçmişimize benzememesi için balıkçıları ve dünyayı plan yapmaya davet ediyor.