Paleolitik Dönemde Koruyucu Giysilerin Kemik İğnelerle Dikildiği Keşfedildi!

Son buzul çağında ısınmak için ilk insanların koruyucu giysilere ihtiyacı vardı. Ancak bu giysilerin nasıl göründüğü ve tam olarak nasıl yapıldığı şimdiye kadar arkeolojik bir sır olarak kalmıştı. Bu gizemi çözmek isteyen Wyoming'den bir ekip, PLOS ONE dergisinde yayınladıkları çalışmada Paleolitik dönemde Kuzey Amerikalıların tilki, tavşan, yabani tavşan, vaşak, puma, Amerika vaşağı ve soyu tükenmiş Amerikan çitasının kemiklerinden iğneler yaptığını keşfetti.^[1] Ayrıca, arkeologlar yakın zamanda bu bölgede Amerika'nın bilinen en eski boncuğunu da buldu. Boncuk bir tavşan kemiğinden yapılmıştı.

Kemik iğneler, Wyoming'deki La Prele adı verilen bir arkeolojik alanda ortaya çıkarıldı. Bu alan, Kuzey Amerika’nın ilk sakinlerinden bazıları hakkında bilgi sağlıyor. Daha önce arkeologlar, burada yaklaşık 13.000 yıl önce insanların Kolombiyalı mamutları avladığına ya da leşlerini değerlendirdiğine dair kanıtlar bulmuştu. La Prele, Wyoming'de havanın muhtemelen dokuz ila 11 derece daha soğuk olduğu son Buzul Çağı'nın son yıllarında yerleşim görmüştü. Çalışmanın yazarlarından ve Wyoming Eyaleti arkeoloğu Spencer Pelton, şöyle anlatıyor:

Bu çalışmadaki ekibimiz, ilk Amerikalıların Kuzey Amerika kıtasındaki buz tabakalarının güneyine yaklaşık 13.000 yıl önce geldiğini ve Clovis kültürüyle bağlantılı olduğunu düşünüyor. Yaşı göz önüne alındığında, La Prele'de yaşayanlar ilk Amerikalıların torunları ya da torunlarının torunları olabilir.

Buzul çağının getirdiği soğuk iklim değişikliğine uyum sağlamak için karmaşık hava şartlarına uygun giysiler dikmek zorunluydu. Pelton bu sebeple bu dönemin arkeolojik kayıtlarında kemik iliğine rastlanmasının yaygın olduğunu belirtiyor. Ekip, Kuzey enlemlerinde yaşayan ilk insanların, sert hava koşullarına karşı daha iyi koruma sağlayan sıkı dikişli, özel olarak tasarlanmış giysiler yaptığı üzerinde duruyor. Bu tür giysilere dair doğrudan kanıtlar sınırlı olsa da kemik iğneler ve kürk yapımında kullanılan hayvan kemikleri, o dönemdeki giyim üretimine ilişkin dolaylı kanıtlar sunuyor. Pelton şöyle ekliyor:

Kemik iğneler oldukça küçük olsa da bir kez onları fark etmeyi öğrendikten sonra ekranda belirdiklerinde tanımamak imkânsızdır.

Arkeologlar kemik iğnelerini ve boncuğu tanımlamak için kütle spektrometrisiyle yapılan zooarkeoloji, mikro-BT taraması ve 32 kemik iğne parçasından kolajen çıkarma yöntemlerini kullandı. Bu iğnelerin yapıldığı hayvanların kemik peptitlerini Erken Paleonid dönemde (yaklaşık 13.500 ve 12.000 yıl önce) Kuzey Amerika’da yaşamış hayvanların peptitleriyle karşılaştırdılar.

Araştırmacılar; bu iğnelerin yapımında tilki, vaşaklar, pumalar, Amerikan çitası, tavşanlar ve yabani tavşanlar gibi çeşitli hayvanların kemiklerinden faydalanıldığını tespit etti. Bu, ekip için şaşırtıcıydı. Büyük Ovalar'daki Erken Paleoindiyen yerleşimlerinde genellikle bizon ve mamut gibi büyük hayvanların kemikleri baskındır. Ancak tilki, tavşan ve kedi gibi faunal kalıntılar, insanların daha küçük hayvanları yakalamak için tuzak hatları kurmuş olabileceğini gösteriyor. Pelton şöyle diyor:

Bu durum, Erken Paleoindiyenlerin yalnızca büyük hayvanları avladığı yönündeki algımızı ciddi şekilde değiştirdi.

Şu anda korunmuş Paleolitik giysi örnekleri olmasa da ekip, bu kemik iğnelerin o dönemde giysilerin nasıl görünmüş olabileceğine ve bugün yaşayan yerli halkların giydiği giysilere ne kadar benzediğine dair en iyi kanıtlardan biri olduğuna inanıyor. Pelton sözlerini şöyle bitiriyor:

Bu giysiler, kızıl tilki, tavşan ve kedi kürkleriyle süslenmişti ve oldukça karmaşıktı. Bazılarının ayakları modern tuzakçılar arasında yaygın olduğu gibi hâlâ takılıydı. “Muhtemelen Inuitler tarafından giyilen benzer giysiler gibiydiler ve Wyoming'in son Buzul Çağının soğuk ve rüzgarlı koşullarına dayanabiliyorlardı.