Nesne Kalıcılığı Nedir? Bebekler Neden "Ce Eee" Oyunundan Hoşlanıyor?

Bir odada bulunduğunuzu ve içerisindeki nesneleri incelediğinizi düşünün. Bir masa, masanın üzerinde bir su bardağı ve su şişesi, duvarda bir aile fotoğrafı, yerde bir halı, kenarda 3 tekerli bir bisiklet, ötede bir sandalye ve koltuk, ortada bir sehpa, vs.

Bunları iyice inceledikten sonra, birkaç adım geri atarak dışarı çıkıyorsunuz ve kapıyı ardınızdan kapatıyorsunuz. Kapıyı kapattığınız anda, odanın içerisindeki nesnelerle olan görsel veri iletişiminiz tamamen kesiliyor. Yani artık odadaki nesneleri göremiyorsunuz.

Ancak ola ki nesnelerin halen o odada olduğuna dair 100 TL'ye bahse girmeniz istense, muhtemelen paranızı "Evet, nesneler halen odada, onları görmeme gerek yok." diyeceksinizdir ve paranızı bu seçeneğe yatıracaksınızdır. Çünkü içten içe bilirsiniz ki, nesneleri görmeseniz bile, herhangi bir dış müdahale olmadığı müddetçe nesneler varlıklarını sürdüreceklerdir. En azından makul bir süre boyunca...

İşte buna nesne kalıcılığı (veya "nesne sürekliliği" veya "nesne devamlılığı") denir. Nesne kalıcılığı bebeklerde belli bir yaşa kadar (bu yaş hakkında tartışmalar mevcuttur) gelişmez. Dolayısıyla bebekler, görmedikleri bir cismin varlığının sona erdiğini sanırlar!

SMBC Comics

İşte tam olarak bu nedenle "Ce eee!" oyunu (yüzü ellerle kapatıp birden açma şeklinde oynanan oyun) onları güldürür, heyecanlandırır, şaşırtır. Çünkü yüzünüzü görmediklerinde, yüzünüzün yok olduğunu varsayarlar. Daha doğrusu, ellerinizi açtığınız zaman yüzünüz onlar için "yoktan belirivermiş" olur ve tanıdıkları bir yüzü görmek onları mutlu eder.