Moleküler Filament, Genç Güneş Sistemi'ni Süpernova'dan Korumuş Olabilir!

Daha önceden yapılan ve meteoritlerde bulunan izotop oranlarını inceleyen araştırmalar, Güneş ve Güneş Sistemi henüz oluşmaktayken yakınlarında bir süpernova yaşandığına halihazırda işaret etmekteydi. Ancak böylesine yakın bir mesafede meydana gelen bir süpernovadan yayılacak şok dalgaları, yeni oluşmaya başlayan Güneş Sistemi'ni muhtemelen yok ederdi.

Yeni hesaplamalar, Güneş Sistemi'nin "doğum kozası" olan moleküler gaz filamentinin, genç Güneş Sistemi'ni yakındaki süpernova patlamasından koruyan bir kalkan görevi görerek meteorlarda izotopların bulunmasına yardımcı olduğunu gösteriyor.

İlkel göktaşları, Güneş'in ve gezegenlerin oluştuğu dönemdeki koşullar hakkında bilgiler içerir. Göktaşı bileşenleri bize, düzensiz dağılmış radyoaktif alüminyum izotopunun konsantrasyonunu gösteriyor. Bu çeşitlilik, Güneş Sistemi oluşmaya başladıktan kısa süre sonra ek bir radyoaktif alüminyum miktarının ortaya çıktığına işaret ediyor. Bu yeni radyoaktif izotop püskürmesini en iyi açıklayan tahmin, yakınlarda bir süpernova gerçekleşmiş olması. Ancak, göktaşlarında tespit edilen miktarda izotop püskürtecek kadar yakın bir süpernova, aynı zamanda yeni oluşan Güneş Sistemi'ni parçalayacak kadar güçlü bir patlama dalgası da yaratırdı.

Japonya Ulusal Astronomi Gözlemevi'nden Doris Arzoumanian liderliğindeki bir ekip, Güneş Sistemi'nin süpernova şokunu atlatarak nasıl ölçülen izotop miktarını elde ettiğine dair yeni bir hipotez öne sürdü.

Yıldızlar, dev moleküler gaz bulutlarının içinde küme adı verilen büyük gruplar halinde oluşur. Bu moleküler bulutlar filamentler içerir. Güneş gibi küçük yıldızlar genellikle filamentler boyunca oluşurken, süpernovayla patlayacak kadar büyük yıldızlar genelde çoklu filamentlerin kesiştiği yerlerde oluşmaya başlar.

Ekibin hesaplamaları, Güneş'in yoğun bir moleküler gaz filamenti boyunca oluştuğunu ve yakındaki bir filament merkezinde bir süpernova patladığını varsayarsak patlama dalgasının yeni oluşan Güneş Sistemi etrafındaki yoğun filamenti parçalamasının en az 300.000 yıl süreceğini gösterdi.

Bu da demek oluyor ki radyoaktif izotoplarla dolu göktaşı bileşenleri, yoğun filament içinde Güneş Sistemi'nin oluşumunun yaklaşık ilk 100.000 yılında oluşmuştur. Ana filament, genç Güneş'i korumak için bir kalkan görevi görerek süpernova patlama dalgasından radyoaktif izotopların yakalanmasına ve bunların hala oluşmakta olan Güneş Sistemi'ne yönlendirilmesine yardımcı olmuş olabilir.