Moleküler Evrim: Moleküller de Evrim Geçirir!

Evrimsel biyoloji emekleme dönemlerindeyken, esasında canlılığın başlangıcı veya biyokimyasallarla ilgili pek bir açıklama yapmamakta, ilgi alanı dışında tutmuştur. Ancak bilimde devir açan Evrim Kuramı, kısa bir sürede o kadar güçlenmiştir ki, Biyokimya ile karşılıklı etkileşime girmesi kaçınılmaz olmuştur. Bunun sonucunda da, canlılığın cansızlıktan evrimleştiği gerçeği ortaya çıkarılmıştır.

Esasında Dünya'yı oluşturan temel elementler ile canlılığı oluşturan temel elementler, derişim (kompozisyon) bakımından birbirlerinden farklıdır. Dünya'nın kabuğunu temel olarak şu elementler oluşturur:

• Oksijen
• Silikon
• Alüminyum
• Sodyum

Öte yandan canlılığı oluşturan temel kimyasallar şu şekildedir:

• Oksijen
• Karbon
• Azot
• Hidrojen
• Fosfor
• Kükürt

Bunlar haricinde, canlılık içerisinde şu iyonlara sıklıkla rastlanır -ki bunlar doğada da bolca bulunur:

• Sodyum
• Potasyum
• Magnezyum
• Kalsiyum
• Klor

Bunlar haricinde, canlılık içerisinde çok az miktarda da olsa şu elementlere de rastlarız:

• Mangan
• Demir
• Kobalt
• Bakır
• Çinko
• Bor
• Alüminyum
• Vanadyum
• Molibdenum
• İyodin
• Silikon

Ancak bunlar arasında, sadece ilk grup, tüm canlılık moleküllerinin, yani canlılığa neden olan moleküllerin yüzde 99'undan fazlasını oluşturmaktadır.

Bunun tek bir anlamı olabilir: Bazı elementlerin ve bu elementlerin biyokimyasal özelliklerinden doğan davranışların, doğada daha ciddi avantajları bulunmaktadır. Yani belli tip kimyasallar, bugün "canlılık" olarak nitelediğimiz olgunun özelliklerini gerçekleştirmeye daha uygunken, diğerlerinde bu uygunluk bulunmaz. Bu sebeple, milyonlarca ve milyarlarca yıl süren deneme-yanılma süreci içerisinde, sadece en adaptif biyokimyasal yapıya sahip element ve moleküller canlılığın bünyesi içerisinde varlığını korumuş ve bugünlere kadar gelebilmiştir.

Bu konuyla ilgili daha fazla bilgi almak için abiyogenez yazı dizimizi okumanızı tavsiye ederiz.