Kan Şekerine Bağlı Olarak İnsülin Bırakan Nanoparçacıklar Üretildi!

Araştırmacılar, kan şekeri yükseldiğinde vücuda serbest insülin enjekte edebilen nano parçacıklar geliştirdi, bu diyabet tedavisi için büyük bir buluş demek oluyor. Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalarda, 1 haftadan daha fazla süre boyunca kan şekerinin normal seviyede kaldığı görüldü. Araştırmayı gerçekleştiren üniversitelerden biri olan Kuzey Karolina Üniversitesi’nden Dr. Zhen Gu şöyle diyor:

Vücuttaki kan şekeri oranı değişimine tepki olarak insülin salgılayarak kan şekerini kontrol eden akıllı bir sistem geliştirdik. Ve bu sistemi fareler üzerinde test ettik. Tek bir enjeksiyon 10 gün boyunca kan şekeri oranını normal seviyede tutmayı başardı.

Diyabet hastaları vücutlarında, glikoz ve ya kan şekeri taşıyan insülin hormonunu yeterli miktarda üretemez. Bu da vücutta hastalıklara sebep olur. Son zamanlarda, vücuttaki kan şekeri oranını normal seviyeye getirmek için iğneyle insülin hormonu hastanın vücuduna verilmekteydi fakat bu çok acı verici ve ayrıca doğru insülin oranını saptamak da zor olabiliyor. 

Yeni, enjekte edilebilir nano ağlar; insülin içeren nano parçacıklar, düzenlenmiş dekstran ve glikoz oksidaz enzimi birleşiminden oluşuyor. Ne zaman ki enzimler yüksek glikoz miktarına maruz kalırsa glikozu, değiştirilmiş dekstranları ayırıp insülini serbest bırakan, glikonik aside çeviriyor. Salgılanan insülin ise glikozu kontrol altında tutuyor. 

Her nano parçacığa biyolojik uyumlu bir negatif ve bir pozitif yük yükleniyor. Pozitif yüklü kaplama karides kabuklarında da bulunan bir madde olan kitosan oluşurken, negatif yüklü kaplama normal deniz yosunu olan aljinattan oluşuyor. Bu kaplanmış olan nano parçacıklar karışık olduğundan, negatif ve pozitif yüklüler nano ağ oluşturacak bir şekilde birbirlerini çekiyorlar. Bu nano ağ der altına enjekte edildiğinde nano tanecikleri tutar ve vücuda yayılmasını engelliyor. Nano ağlar ve kaplamanın gözenekli yapısı kanın ve kan şekerinin nano parçacıkların çekirdeklerine ulaşmasına ortam sağlıyor. 

Bu kapalı sistem sağlıklı bir insandaki pankreasın glikoz oranına göre insülin salgılamasını taklit ediyor. Bu diyabet hastalarının yaşam kalitesini artırmak için büyük bir potansiyele sahip.

Gu ve ekibi bu teknolojik gelişmeyi insanlar üzerinde uygulamak için kliniklerle görüşme halindeler.