Genetik Bir Mutasyon Bazı İnsanları Ölümcül MRSA’dan Koruyor Olabilir!

Duke Health araştırmacıları tarafından yürütülen bir araştırmaya göre; kalıtsal bir genetik eğilim, bir kişinin antibiyotiğe dirençli stafilokok enfeksiyonlarla başarılı bir şekilde mücadele etme olasılığını artıyor olabilir (Stafilokok, Latince Staphylococcus; mikroskop altında yuvarlak üzüm taneleri gibi görünen bir bakteri cinsidir).

Elde edilen bulgular, bazı insanlara metisilin dirençli Staphylococcus aureus enfeksiyonlarına (MRSA) karşı kalıcı olarak yatkınlık kazandıran genetik faktörlere ilişkin önemli bilgiler veriyor. Ayrıca bu bulgular, mevcut tedavi yöntemlerinin geliştirilmesine de katkıda bulunabilir.

Araştırma Sonuçları

Duke Üniversitesi'nin Tıp, Moleküler Genetik ve Mikrobiyoloji bölümünde öğretim görevlisi olan Dr. Vance Fowler şöyle açıklıyor:

Antibiyotiğe dirençli stafilokok enfeksiyonların giderek yaygınlaşması, tedavisi zor Staphylococcus aureus enfeksiyonlarına kimlerin daha yatkın olduğunu ve neden daha yatkın olduklarını daha iyi anlamak konusunda acil bir ihtiyaç doğurdu.

Fowler, Proceedings of the National Academy of Sciences (Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı) akademik dergisinin 16 Eylül 2019’da yayınlanan sayısındaki çalışmanın ana yazarlarından biri. Fowler şöyle devam ediyor:

Bu çalışma, MRSA’lı kişilerin kan dolaşımı enfeksiyonlarının ortadan kalkmasına yardımcı olan genetik bir değişkene dair güçlü kanıtlar sunuyor.

Fowler ve ekibi; yaş, cinsiyet, sağlık koşulları ve MRSA kan dolaşımı enfeksiyonlarına yönelik diğer risk faktörleri açısından birbirine yakın iki hasta grubunu analiz ettiler. Altmış sekiz hastanın yarısında kalıcı MRSA enfeksiyonu bulunurken, diğer yarısının kan dolaşımı enfeksiyondan arınabilmişti.

Hastalar üzerinde tüm ekzom dizileme analizi yürüten Fowler ve ekibi, kandaki MRSA enfeksiyonundan arınan hastaların yaklaşık %62’sinde genetik bir varyasyona rastladı. Genetik enfeksiyonun varlığını sürdürdüğü hastalarda ise bu oran %9 seviyesindeydi.

Kromozom 2p’nin DNMT3A bölgesinde bulunan bu genetik mutasyonun, hastanın bağışıklık tepkisinin MRSA kan dolaşımı enfeksiyonlarından daha kolay arınmasına olanak sağladığı görülüyor. DNMT3A mutasyonunun etkilediği bağışıklık bileşenlerinden biri, konakçının S. aureus enfeksiyonuna tepkisini azaltan bir iltihap önleyici sitokin olan IL-10 (İnterlökin 10).

Araştırmacılar, konakçı tepkisini düzenlemek için doğru miktarda IL-10’un varlığının kritik olduğunu; fakat IL-10 fazlalığının doku hasarı ve hatta ölümle ilişkili olduğunu buldular. Genetik mutasyona sahip olanlar arasında, serum IL-10 seviyeleri kontrol altında kalabildi. Bu da konakçı bağışıklık tepkisinin MRSA enfeksiyonunu daha iyi arındırabildiğini düşündürdü.

Araştırmacılar, düzenleyici genin metilasyonunu kısıtlayarak hayvan modellerindeki bulguları test etti ve bu da stafilokok enfeksiyonlara karşı olan yatkınlığın artmasına sebep oldu. Fowler şu sözleri ekliyor:

Araştırmamız MRSA enfeksiyonlarını ortadan kaldırmaya katkıda bulunan belirli bir DNMT3A mutasyonunu belirledi. Ayrıca buna neden olan mekanizma, gen düzenleyici bölgelerdeki metilasyonu arttırıp, iltihap önleyici sitokin IL-10 seviyelerini azaltıyor gibi görünüyor.