En Yaygın Kullandığımız Antidepresanlar, Gençlerde İşe Yaramıyor Olabilir!

En yaygın şekilde mevcut bulunan antidepresanlar, genç insanlarda sadece etkisiz değil, aslında tehlikeli de olabilirler. Büyük bir araştırma, depresyona sahip çocuk ve ergenlerin hiçbir şey almamalarının daha iyi olduğunu buldu.

Avustralyalı bir psikiyatrist, bir ilacın plaseboya nazaran, intihara yönelik düşünceler ve girişimlerin artmasıyla bağlantılı olması nedeniyle bulguların çocuklardaki ağır depresyon tedavisi için "rahatsız edici sonuçlar" içerdiği uyarısında bulundu. Oxford Üniversitesi psikiyatristi Andrea Cipriani'nin önderlik ettiği çalışmada, orta ile şiddetli belirtilere sahip olan ve ağır depresyon teşhisi konmuş, (yaşları 9 ila 18 arasında değişen) 5.260 katılımcıyı kapsayan 34 klinik deneyin sonuçları incelendi.

European Neuropsychopharmacology

Bu araştırmalarda çocuklara ortalamada sekiz hafta boyunca rastgele şekilde belirli bir antidepresan veya bir plasebo (işlevi olmayan ilaç) verilmişti. Test edilen antidepresanlar; amitiriptilin, sitalopram, klomipramin, dezipramin, duloksetin, escitalopram, fluoksetin, imipramin, mirtazapin, nefazodon, nortriptilin, paroksetin, sertralin ve venlafaksin idi.

İlaçlar, verimlilik (depresif bulgulardaki değişim ve tedaviye cevap), dayanma gücü (istenmeyen yan etkilerden dolayı sonlandırma), geçerlilik (herhangi bir sebepten dolayı sonlandırma) bakımından derecelendirildi ve ciddi zararlar ile ilişkileri incelendi.

İncelemede, 14 ilaçtan aslında sadece bir tanesinin depresyon belirtilerini hafifletmede etkili olduğu bulundu: İngiltere'de genç insanlar için en geniş şekilde yazılan antidepresan olan ve "Prozac" ürün ismiyle bilinen fluoksetin.

Diğer taraftan Venlafaksin'in (Effexor olarak satılır), plasebo ile diğer beş antidepresan ile karşılaştırıldığında, aslında genç insanların intihar düşünceleri ile girişimlerini deneyimleme tehlikesini artırdığı ortaya çıktı. Araştırmacılar, güvenilir veri eksikliği yüzünden, 14 ilacın hepsinin intihar eğilimi tehlikesini kapsamlı bir şekilde belirleyemedikleri uyarısında bulundular. Alyssa Navarro, Tech Times'a şöyle diyor:

İntihar tehlikesinin artışı zaten daha önce onaylanmıştı. 2004 yılında FDA, intihar ile ilişki olduğunu ortaya koyan bir kanıt bulduktan sonra, 24 yaş altındaki hastalar için çeşitli antidepresanlara kutu uyarısı koymuştu.

Navarro ayrıca, 2016'nın başlarında yayınlanan ve belirli antidepresanların genç kullanıcılarda intihar düşünceleri ile girişimlerinin tehlikesini artırmasının yanında daha yüksek bir saldırganlık tehlikesine yol açabileceğini bulmuş olan çalışmaya da dikkat çekiyor.

Fluoksetin haricinde ayrı olarak, 13 ilacın hiçbiri de ağır depresyon belirtilerini tedavi konusunda plasebodan daha iyi olduklarının herhangi bir işaretini göstermedi ve araştırmacılar, bu deneylerin ortaya serdiği artılar ve eksikler göz önüne alındığında, antidepresanların, ağır depresyona sahip olan "çocuklar ile genç yetişkinler için belirgin bir avantaj sunuyor gibi gözükmediği" sonucuna vardılar.

Güney Avustralya'daki Adelaide Üniversitesi'nde bir çocuk psikiyatristi olan Jon Jureidini, yaptığı bir yorumda, incelemenin elde ettiği bulguların "klinik uygulama için rahatsız edici sonuçlara sahip olduğunu" söyledi ve bunun, reçeteye herhangi bir ilaç yazmama tehlikesine değmeyebileceğini ekledi. Şöyle yazıyor:

Sadece, faydalar üzerindeki olumsuz etki, zarar etkisindeki artıştan daha fazlaysa reçete yazılmalıdır. Genç yetişkinlerdeki antidepresanlar için bu denklem nadiren reçete lehine olacaktır; çocuklarda ise neredeyse hiçbir zaman olmaz.

6 ila 12 yaşlarındaki çocukların yaklaşık yüzde 3'ünü ve 13 ila 18 yaşlarındaki çocukların yaklaşık yüzde 6'sını etkileyen ağır depresif bozukluğun şimdi dünya çapındaki çocuk ile genç yetişkinlerde "yaygın" olarak nitelendirilmesine ek olarak, tedaviyi doğru şekilde uygulamamız çok önemlidir. Jureidini ile

Cipriani, antidepresan yazmanın tehlikelerini düşünerek, ilaçların hesaba katılmasından çok daha önce, ilk savunma hattı olarak psikoterapiyi öneriyorlar.

Çalışma, geleneksel ilaçların başarısız olduğu yerde araştırmacıların başarıya ulaşmak için ketamin gibi psikoaktif ilaçlara yönelmesiyle, yetişkinlerdeki ağır depresyon tedavisinde yaşanan şeyi yansıtıyor. Kesin olan bir şey var, o da şu anda depresyonlu insanların ihtiyaçları olan tedaviyi alamıyor olması. Bu yüzden ümit edelim ki, bozukluğun daha iyi anlaşılmasıyla birlikte, daha iyi bir şey sunabilelim.