Antik İnsanların Çizdiği "Kanatlı Canavar", Bir Pterosaur'u veya Ejderha Gibi Mitolojik Bir Canlıyı Göstermiyor!

Arkeokimyacı Marvin Rowe, 2015 yılında güneydoğu Utah'ın Kara Ejder Kanyonu'ndaki dar bir kaya çıkıntısına tırmandığında, bitmek bilmeyen bir tartışmaya son noktayı koymaya kararlıydı. Bu, yıllardır kaya sanatı araştırmacıları ve arkeologları, Genç Dünya yaratılışçılarıyla karşı karşıya getiren bir tartışmaydı.

Elinde X ışını floresans tabancasıyla kendini uçurumun dik yüzünün kırmızı kayasına bağlayan Rowe, tartışmanın kaynağına odaklandı: Tozlu kanyon zemininin birkaç metre üzerinde yükselen, solmuş bir antik kaya resmi (kapakta görülüyor)... Bazıları, resmin bir ejderhaya veya pterodaktile ait olduğunu iddia ediyordu. Ancak araştırmacılar, uzun zamandır bunun çok daha sıradan bir şey olduğunu düşünüyordu. Çalışmaya dâhil olmayan, Kuzey Amerika'daki kaya sanatının önde gelen uzmanlarından biri olan David Whitley, bu konuda hakkında şunları söylüyor:

Bilimin hâlâ bu tür şeylerle mücadele etmesi talihsiz bir durum. Ancak resim, dünyanın bilimsel olmayan görüşlerini desteklemek için kullanılmaya devam ettiğinden, bu fikirlerin yanlış olduğunu tam bir açıklıkla göstermek gerekli hale geldi.

Sanat eseri, ilk defa 1928 yılında amatör bir kaya sanatı meraklısı tarafından keşfedildi. Ancak tartışmanın kökenleri 1940'lara kadar uzanıyor. Bu dönemde John Simonson adında bir adam, piktografın kenarı/sınırı olduğunu düşündüğü şeyi tebeşirle çizerek "kanatlı bir canavar"ı ortaya çıkardı (bir zamanlar yaygın bir uygulama olan tebeşirleme, orijinal görüntüye zarar vermesi ve bazı detayları gizlemesi sebebiyle artık yasa dışı). Otuz yıl sonra bir jeolog, figürü 66 milyon yıl önce soyu tükenmiş bir uçan kertenkele grubunun üyesi olan teruzora (pterosaur) benzetti. İnsanlar hiçbir zaman dinozorlarla bir arada yaşamadığı için, insanların dinozorlarla yaşadığına inanan yaratılışçılarla bilim insanları arasındaki tartışma için gerekli ortam hazırlanmış oldu.

Bölgede teruzor fosilleri de bulunduğundan, gezegenimizin 6000 ila 10.000 arası bir yaşa sahip olduğuna inanan Genç Dünya yaratılışçıları, insanların ve kanatlı sürüngenlerin bölgede birlikte yaşadıklarının kanıtı olarak 1990'ların sonlarında bu tabloyu göstermeye başladılar. Son birkaç yılda bazıları, türü tanımlayabileceklerini bile iddia ettiler! 10 metreden fazla kanat açıklığına sahip bilinen en büyük teruzor: Quetzalcoatlus.

Reddit

Kaya sanatı araştırmacıları ve arkeologlar, bu yoruma sert bir şekilde karşı çıktılar. 1990'ların ortalarında, bölgenin en ünlü kaya sanatı stillerinden biri olan Bariyer Kanyon stilini ayırt etmek için eğitilmiş birkaç bilim insanı, bu yoruma karşı bir argüman sundu. Bilim insanları öncelikle, sözde "teruzor"un aslında beş ayrı figür olduğunu savundu: İki tane insanımsı figür ile birlikte biri Amerika yaban koyunu, biri boynuzlu yılan olmak üzere üç hayvan figürü. Bu tür piktograflar, Bariyer Kanyon stilinde yaygındır. İnsanları, kuşları, toynaklı hayvanları ve yılanları içeren küçük yardımcılar; büyük gözleri ve uzun bedenleri ile dikkat çeken insanımsı ve gerçek boyutuna uygun figürler arasına yerleştirilir. Stil, bu özellikleriyle tanınır.

Sanatın tam olarak tarihlendirilmesi zor; ancak araştırmacılara göre piktograflar (yontulmuş veya kayaya oyulmuş petrogliflerin aksine, boyalı görüntüler), Geç Arkaik Dönem (yaklaşık 2000 ila 4000 yıl önce) avcı-toplayıcı toplumlarının sanatçıları tarafından yapıldı. Araştırmacılar ayrıca, tarımsal Fremont kültürüne (yaklaşık MS 1 ila 110 arası) karışmış olabileceğini de düşünüyor. Whitley şöyle söylüyor:

Sanatçılar hakkında pek bir şey bilinmiyor. Ancak eser, onları çizen insanların şaman kökenli olduğunu gösteriyor.

Çarpıcı görüntülerin çoğu, güneydoğu Utah'ta bulunuyor. En fazla sayıda alan, en iyi bilinen örnek Great Gallery'nin bulunduğu San Rafael Swell and Canyonlands Ulusal parkı olarak bilinen jeolojik şekiller içinde ve çevresinde bulunuyor. Whitley, Black Dragon Kanyon'undaki çizimi ilk olarak 30 yıl önce gördü ve şöyle söylüyor:

Aslında bir tür vandalizm olan motifler üzerine taslak çizmenin, levhayı tamamen yanlış yorumladığı, herhangi bir profesyonel arkeolog için aşikârdı.

Acemi bir göz için görüntü o kadar net olmayabilir. Bunun nedeni, resmin en az bin yıldır atmosferik kuvvetlere maruz kalması. Yağdığı zaman yağmur, piktografın aşıboyası pigmentinin bir kısmını yavaşça yıkayarak yer yer akmasına ve solmasına sebep oldu. Çöl ortamlarında sıklıkla gerçekleştiği gibi ince bir kalsiyum karbonat tabakası boyayı sırladı ve kenarlarını daha da gizledi.

Şimdi, üst üste gelen aksiliklerle, araştırmacılar antik tabloyu analiz etmek için iki modern tekniği kullandılar: DStretch olarak bilinen bir fotoğraf programı ve X-ışını floresansı adı verilen bir teknik. Araştırmacılar öncelikle, DStretch'i kullandılar. DStretch, bilgisayarlarda ve bazı kameralarda, bazen çıplak gözle görünmeyen renkler oluşturarak kaya sanatının orijinal pigmentlerini güçlendirmek ve keskinleştirmek için kullanılabiliyor.

Yeteri kadar tatmin olmayan Rowe, daha sonra demir oksitten oluşan aşıboyası pigmentindeki demir içeriğini tespit etmek için X-ışını floresansı kullandı. Bu ölçümle, kumtaşı kayasının tam olarak neresinde boya olduğunu ve olmadığını ortaya çıkarmayı hedefledi. College Station'daki Texas A&M Üniversitesi'nde emekli profesör olan Rowe şöyle söylüyor:

Her iki tekniğin de avantajı, baktığınızı tanımlamanın öznelliğinin çoğunu ortadan kaldırmalarıdır.

Araştırmacıların Antiquity dergisinde bildirdiklerine göre kullanılan bu iki yöntem, kanyon duvarını süsleyen çizimin bir teruzordan ziyade, daha önce de öne sürüldüğü üzere beş ayrı figürden oluştuğunu açık bir şekilde ortaya koydu.^[1] Gerçekte çizim, aşınmadan önce şöyle gözüküyordu:

Jean-Loic Le Quellec

Çalışmanın ortak yazarı Rowe şunları ekliyor:

Bu, teruzor fikrine vurulan son darbeydi.

Makalede atıfta bulunulan yaratılışçılardan biri olan Vance Nelson, Dünya Gezegeninin Anlatılmamış Sırları: Korkunç Ejderhalar adlı bir kitap yazdı.^[2] Kitapta, eski insanların "ejderha" dedikleri dinozorları gördüklerini ve Kara Ejderha Kanyonu piktografı da dâhil olmak üzere sanatla bu yaratıkları tasvir ettiklerini savunuyordu. Ancak 2011 yılında kitabının basılmasından kısa bir süre sonra, kanyona dönüp piktografı yeniden incelediğinde, levhada kendisi de beş ayrı görüntü olduğunu fark etti. Nelson şöyle söylüyor:

O zamandan itibaren, Kara Ejderha Kanyonu teruzoru bahsini kitabın sonraki baskılarından kaldırdım. Bulgularına tamamen katılıyorum. İyi bir iş çıkardılar. Makalede hâlâ bana atıfta bulundukları için hayal kırıklığına uğradım; çünkü artık bu yorumu desteklemiyorum. 2011 yılında kendi aydınlanmamı yaşadıktan sonra, yaratılış bilimi topluluğundaki diğer insanlarla iletişime geçtim ama herkesin fikrini değiştiremedim. Umarım insan gözüyle görünmeyen ayrıntıları ortaya koyan bu makale, onları teruzora inanmaktan vazgeçirir.

Halen bir yaratılışçı olan Vance, Amerika'daki yaratılışçılık akımını desteklediğine inandığı çalışmalar yapmaya devam ediyor.^[3] Rowe ise, daha yaşlı yaratılışçıların bu kanıtlar ışığında görüşlerini değiştirmeyeceğini düşünüyor. Şöyle söylüyor:

Daha yaşlı yaratılışçıların çoğunun argümanlarımdan etkilenmeyeceği kanısındayım. Ancak şüpheleri olan genç bir birey, belki verilere bakmaya başlayabilir.