Bakara 2:256'ya göre "dinde zorlama yoktur." Yani kendini zorla bir yere koymak zorunda değilsin.

Al-i İmran 3:191'e göre ise Allah, insanları düşünmeye ve sorgulamaya davet eder.

Bu iki ayet, senin şu anki durumunun İslam'a göre hem normal hem de değerli olduğunu gösteriyor. Sorgulayan biri, körü körüne inanan birinden daha dürüst bir yerdedir.

Ayrıca Bu ne agnostisizm (bilmiyorum tutumu), ne ateizm, ne de tam deizm. Sen zaten önemli iki şeyi biliyorsun: Bir yaratıcı var ve ibadet bir şekilde gerekli.

Sendeki durum, dinî yapı sorgulama. Çocukluktan gelen inançları yetişkin aklınla süzgeçten geçiriyorsun. Bu zihinsel olgunluğun ve dürüstlüğün göstergesi, bir sapma ya da hata değil.

İslami Açıdan Bir de Şöyle Düşün:

Şüphe, İslam'da günah sayılmaz. Kuran'ın onlarca ayeti insanı düşünmeye, sorgulamaya, göklere ve yere bakıp tefekkür etmeye davet eder. Sorularını bastırmak değil, üzerine gitmek daha İslami bir tutumdur aslında.

Ayrıca İslam'da "dinde zorlama yoktur." (Bakara 2:256) der. Yani birisinin içtenlikle inanmadan sadece etiket takması, İslam'ın kendisine göre de sağlıklı değildir.

Senin durumun İslam alimlerinin "mütereddit" dediği, yani arayış içinde olan konumdur. Bu, hemen bir hükme bağlanan bir durum değil, ilim ve düşünme gerektiren bir süreçtir.

Kendini bir etikete sığdırmaya çalışmadan önce şunu dene: Hangi şeyler sana mantıksız geliyor? Bunları yaz. Sonra o sorular üzerine hem bilimsel hem dini kaynaklardan oku. Çünkü çoğu zaman "bu mantıklı gelmiyor" hissi, o konuyu derinlemesine incelememiş olmaktan değil, yanlış veya eksik anlatılmış olmaktan kaynaklanıyor.

Sen şu an ne kafir ne münafık ne de kaybolmuş birisin. Dürüstçe arayan birisin. Ve bu arayış, seni pek çok etiketli ama düşünmeyen insandan çok daha değerli bir yerde bırakıyor. Acele etme, kendine zaman tanı.^[1]