Böcek olarak gruplandırdığımız omurgasız hayvanlar elektriğe yönelimleri ile ilgili bir adaptasyonları bulunmamaktadır.Böcekeler elektriğin fiziksel sonuçlarından biri olan ışığa yönelme hareketini sergilerler.Fototaksi yani ışığa yöneleme pozitif fototaksi canlılar arasında fazla olana bir harekettir.Böcekeler ışığı bir navigasyon gibi kullanırlar.
Doğal Pusula: Gece uçan böcekler (özellikle güveler), yönlerini Ay veya yıldızlar gibi çok uzaktaki ışık kaynaklarına göre belirlerler. Işık ışınları dünyaya paralel geldiği için, ışığı sabit bir açıda tutarak düz bir hatta uçabilirler.
Yapay Işık Yanılgısı: Evimizdeki ampuller veya sokak lambaları çok yakında olduğundan, böcek ışığı sabit bir açıda tutmaya çalıştıkça düz uçamaz; lambanın etrafında spiral çizmeye başlar. Sonunda kendisini lambaya çarpmış bulur.
Renk Tercihleri: Böceklerin gözleri özellikle ultraviyole (UV) ve mavi dalga boylarına çok duyarlıdır. Sinek cızlatıcıların mavi/mor ışık yaymasının sebebi de budur. Sarı ve kırmızımsı LED ışıklar ise onların radarından büyük oranda kaçar.
Termotaksi:
Bir diğer elektriğin fiziksel sonucu olan ısı hayvanlar arasında bir yönelme davranışı görülür yani termotaksi.Böcekler soğukkanlı canlılar oldukları için sıcak mikro-klimaları severler. Özellikle hamam böcekleri ve tahtakuruları gibi türlerin elektronik cihazların içini mesken tutmasının sebebi, buradaki istikrarlı termal konfordur.
Elektromanyetik Alanlar (EMF)
Yüksek gerilim hatlarının veya çok güçlü trafoların yarattığı elektromanyetik alanların, arılar ve bazı karıncalar gibi yön bulma yeteneği gelişmiş böceklerin sinir sistemini etkilediğine dair araştırmalar var. Ancak ev seviyesindeki elektrik hatlarının yarattığı manyetik alanın böcekleri doğrudan "çektiğine" dair net bir kanıt yok. Ana aktörler her zaman ışık ve ısıdır.