İçinde bulunduğumuz ses yalıtımlı kabinin kapısı kapanıyor ve karanlıkta yalnız kalıyoruz. Bir ofis sandalyesinde oturuyoruz, başımızda bir kulaklık var ve klasik müzik çalmaya başlıyor.

Sadece birkaç dakika önce, yaşamak üzere olduğumuz şeyin şimdiye kadar karşılaştığımız her şeyden çok daha yoğun olacağı söylendi. Sussex Üniversitesindeki laboratuvarında oturduğumuz araştırmacı Dr. David Schwartzman, bu süreci şöyle açıkladı:

Ticari balinacılığın sona ermesinin üzerinden 40 yıldan fazla zaman geçmişken, yeni araştırmalar sayesinde okyanusların en büyük iki balina türünün Güneydoğu Atlantik'teki gözlem sayılarında sevindirici bir artış olduğunu görüyoruz. African Journal of Marine Science dergisinde yayımlanan bulgular, Namibya ve Güney Afrika'nın batı kıyılarından toplanan 60 yılı aşkın doğrulanmış gözlem ile karaya vurma vakalarını bir araya getiriyor. Toplam sayılar günümüzde hâlâ düşük olsa da her iki türe ait gözlemler son yıllarda belirgin bir artış gösterdi; öyle ki kayıtlara geçen gözlemlerin 95'i 2012 yılından bu yana elde edildi.

Güney Afrika'daki Cape Town Üniversitesi Ekoloji, Çevre ve Koruma İstatistikleri Merkezinden baş yazar Dr. Bridget James, durumu şöyle açıkladı:

Günümüzün modern bilgi işlem sistemleri, saniyede katrilyonlarca matematiksel işlemi gerçekleştirebilen muazzam bir hesaplama gücüne sahiptir ancak bu yüksek işlem gücünün arkasında yatan geleneksel donanım mimarisi, insan beyninin çalışma prensiplerinden radikal biçimde farklıdır. 1940'lı yıllardan bu yana bilgisayar dünyasının temelini oluşturan Von Neumann mimarisi, veriyi işleyen merkezi işlem birimi (CPU veya GPU) ile veriyi depolayan bellek birimlerinin birbirinden fiziksel olarak ayrıldığı bir yapıya dayanır.

Bu ayrım, verinin iki birim arasında sürekli olarak gidip gelmesini zorunlu kılar. Özellikle büyük veri setleri, derin öğrenme algoritmaları ve yapay zekâ modelleri çalıştırılırken veri transferi hafıza darboğazı (İng: "memory wall") adı verilen bir gecikmeye ve yüksek güç tüketimine yol açar.